Bir zamanlar yer yüzünde kör bir genç yaşıyordu ve bu kör genç kendisinden nefret ediyordu,, çünkü kör bir yaşamı vardı..Göremediği için hiç birşeyi ve hiç bir kimseyi sevemiyordu herkesten ve her şeyden nefret ediyordu, ama kız arkadaşı hariç.Kör yaşamında sevdiği tek şey kız arkadaşıydı.
Bir gün kız arkadaşına eğer dünyayı görebilseydi onunla evlenmeyi kabul edebileceğini söyledi.Kız arkadaşı da onu çok mutlu ettiğini söyledi.
Günlerden bir gün şans gencin yüzüne güldü ve birisi ona bir çift gözünü bağışladı.Sonra genç herşeyi görmeye başladı.Ağaçları,çiçekleri; kısaca artık dünyayı görüyordu hatta kız arkadaşını bile.
Kız arkadaşı ona sordu;"Şimdi artık her şeyi görüyorsun, söylediğin gibi benimle evlenecek misin?" dedi.
Genç şoktaydı kız arkadaşını gördüğünde dona kalmıştı çünkü kız arkadaşı kördü!...
"Çok özür dilerim dedi genç seninle evlenemem çünkü sen körsün" dedi.
Kız çok üzüldü ve yaşlı gözlerle ordan uzaklaşmaya başladı biraz ileri gidince durdu ve geriye dönüp gence şunu söyledi ;
" LÜTFEN SADECE GÖZLERİME İYİ BAK "
( Gence gözlerini veren kız arkadaşıydı...) :( :(:(:(
Affedin beni hepiniz...
Özür dilerim yapmamalıydım...
Merak ediyorum kaç kişi üzülüyor arkamdan?
Arkamdan konuşanların hepsi ağlıyormu arkamdan?
Bileğimi kesen jiletten daha keskin sözleriniz ve siz,
Damarlarımdan cıkan ve artık özgürlüğün tadını çıkaran kanımdan daha da iğrençsiniz!..
Bilir misiniz o duyguyu?
Yalnızlığın çaresizliğin zirveye ulaştığı o anı?
Düşünmezsiniz başka bir şey,çekip gitmekten başka...
Ağlarlar belki 2 gün belki 3 gün...
Karanlık odana yayılmış kan kokusu çeker sadece onları sana...
Ve o gece odanda öyle bulunduğunda ...Ağlarlar mı?
Ya sen anne?
Öper miyim uzun zamandır öpmediğin kızının ölüsünü,sarılır mıydın kankar içinde kalacağını bile bile?!
Özür dilerim anne...
Üzerine bir şey düktüğümde kızdığın halı şimdi kankar içinde...
Çıkmayacak lekeler bunlar...
Çaresizliğimin lekeleri...Özür dilerim...
Peki baba,ya sen ?
N edüşünüyorsun,yoksa beni mi,neden yaptım diye mi?
Bırak açıklayayım...
Hayat baba...Ve bu acımasız şey...
Bekledim herzamanki gibi gelmeni
Eski yerimizde
Soğuk kırmızı demirlerin yanında
Bekledim
bekledim
bekledim
Daha sonra bir sessizlik sardı ortalığı
Ve karardı ışıklar
Sessizce ölen bir melek gibi
Anladım gelmiyeceğini
Yinede açmaya çalıştım mutluluğun kapağını
Ve dokundum yavaşça pianonun kaygan tuşlarına
Senin için bağırdım şimdi dünyaya
Gel bana küçük melek!
Sensizim şimdi,
Hayal kurmama yardım et!!!!........
^^Karanlık,bir ışık dehşet verir aslında çünkü yalnız kalamazsın gölgen vardır yanında...
^^Yalnızlık gülümser ekşi ekşi suratıma ben yalnızken ve ağlarken demekki yalnız değilmişim kendimi yalnız sanırken...
^^Kötümser bir şekilde bakan yok bana karanlık bana ama o iyidir aslında çünkü düşünme fırsatı verir insana...
^^^Karanlık bir oda her yer kapkara burda,işte hayat budur herkesi beklerim buraya ama beni yalnız bırakın kendinizde yalnız kalın anca bu şartla...
^^Hep İçiNe ataN , hç bişei kafasıNa taKmıyo Gibi görüNen , MutLuLuk roLü oyNayaN kız , artK roLüNü İyi oynayaMıyoR
^^qözZümden aKan YaşLar DeqeRimi BiLmeyen ŞrefsizLere SadaKam oLsun !
^^RoL deqi$iMi yaptıK sanıRım TerkeDen ben pe$imden koşan seN
^^Artık senin gibi şerefsizlere karnım TOK.Oyuna devam romeo.Ama artık JuLiet yok!
Sinsiydi Gece karanlığını üstüme yağdırdı.
Sonra acı bir rüzgar hayallerimi aldı götürdü.
Buz kesen soğuk bedenimi dondurdu.
Kalp atışlarım yavaşladı,nabzım durmak üzere
Hafif bir baş dönmesi ve kulaklarda uğultu
Şeytan sinsi karsımda gülüyor
Sonra sol yanımda tam yüreğimden bir ışık yayılıyor
Yüreğimdeki ışık bedenimi ısıtıyor
Şeytan sasırıyor sağa sola küfrediyor
Gece korkuyor birden kayboluyor
Güneş açıyor birden gök tıpkı bedenim gibi
Sokaklarda okula giden çocukların coşkusu
Bir gün daha başlıyor
Ve şair güne dipnot düşüyor
"Sevgisizlik öldürebilir bir bedeni,
Ve ancak sevgi döndürebilir bu hayata yeniden
Ölmüş bir bedeni..."
© ^^...Cadinin_Mekani...^^designed by DT